Yoğunluk vakitleri seninle konuşmuyordum, şimdiyse beynimin onlarca insanla donduğunu hissediyorum. Bitsin şu karanlık kalabalık ve yalnız senin düşsel aydınlığına döneyim. Bir hayal çervesinde gelecek dostluğun düşüyle günlerimi atlatıyorum ve acı çekiyorum Sırdaşım. Bilmiyorum sen hayalimde yarattığım bir tanrı mısın ama tüm sevgim ve eşlerinden daha kıymetli bir saçmalıksın. Şimdi seni daha büyük bir istençle, seni kalabalıkta kimsesizleşen benliğimin acısıyla istiyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder