Merhaba Sırdaşım Elisa.
Bugünlerde çok yoğunum ve yorgunum. Kendimden çok uzaklaştım ve uzun, ciddi yazılar yazmayı beceremiyorum. Çok insan yok insan demek gibi bir şey olsa-gerek çünkü çok insanla yaşıyorum günlerimi şuan ve ben yok gibiyim. Seni de çok özledim. Bir hayali özlemek pek acınası bir vaziyet olsa dahi insan gözünde, lakin ben hayatımda çok insanı aciz görüyorum ve senin kutsallığında yüceltiyorum ruhumu. Neyse ne işte bu yazıyı çok uzun tutmayacağım, bunu bir sonraki mektubu hatırlamak ve sana bir uğramak için yazdım. Bir sonraki mektubun konusu bizim gibiler için kalabalığın manasızlığı olacak unutturma bana. Şuan uzun yazı yazıyorum dedim zaten ve bu sebeple aptallar gibi şiir yazıyorum, az uyuduğum zamanlarımda salınımı azalmış melatonin eksikliğinde var olan kısa süreli melankolik anlarımda. Haydi kendine iyi bak.
Sevgilerle Aktuğ.
Yorumlar
Yorum Gönder