Vazgeçtim. Yalan söylüyorum vazgeçmedim. Yalancılıkla var olduğum mücadele yaşamının ardından her daim cesur bir dürüstlükle çıkacağım sevgilimin, dostlarımın ve ailemin; şahsım adına kıymet verdiğim her şeyin karşısına.
Dostlarım, Yüceler, kız ve erkek kardeşlerim. Bizler kavgası ve idealleri olan, gayesi uğrunda yaşamlarını sürdüren Efendileriz. Bizleri Efendi
yapan şey sahip olduğumuz gaye olmakla beraber ona giderken benimsediğimiz kişiliğimizdir ve kişiliğimizi efendi yapan şey de tam manasıyla kendimize hükmetme kudretimizden gelmektedir. Bizler kendimizin efendisiyiz.
Efendiler bizler yalancıyız. Kavganın sürdüğü anlarda en hissiz varlığımızla burada oluruz ve en hisli insanlar gibi kavga eder, duygulanırız. Duygularımız o an yalnızca bir gösteri olmalıdır ve eylemleriniz anın çıkarlarından öteye genel bir galibiyeti arzulamalıdır. Anı memnun etmek bir gerekliliktir fakat genel gayemize hizmet etmek üzerine kurgulanmalıdır.
Yine söylüyorum anın içindeki kavgalarda bir dost yoktur, hepsi biz gibi savaşçıdır, yoldaşdır, ülküdaştır farklı amaçlar dahlinde bir araya gelmiş olsak dahi. Lakin dostlar bu mücadelede seçilir ve kıymetleri belirlenir. Dostlara da geldiğimize göre dürüst olma vaktinden konuşalım Efendiler. Dürüst olmamızı gerektiren tek varlık şahsi yaşamlarımızda bize huzur vermekle mesul tuttuğumuz kişilerdir. Sevgililer, kardeşler ve ailedir dürüst olmamız gereken. Onlara o minvalde sert olmalıyız ki sözlerimizden önce iğrenmeli sonra dürüstlüğümüz ve samimiyetimiz karşısında boyun eğmelidirler. Onları tüm varlığımızla da yaşamın çirkinliğinden korumalıyız; çünkü onlar şahsımız nezdinde mutluluğun gerçek hak sahipleridir.
Yorumlar
Yorum Gönder