Bir Vaziyet

Ateşin yüreğimden çıkıp da

göğüsümü sardığını hissettiğim anlarda,

seni hatırlar ve bir feryad ederim zihnime.

sevgine bir boyun eğmek;

belli bir acı olsa dahi

içime saldırmak,

seni müdafa etmek isterim korumdan.

Tanrı ne hisseder bilmem

tapar saygına inanırım Nokta Hanım.

bilmem bu şiiri yazmak ne doğrudur,

doğrular ölmedi mi yüreğim?

ah benim garip doğrularım, sevdam

senden af dilerim katlettim seni;

ve sevdanın büyü tesirinde yaşamaktayım yaşanmayan anlarımı

Zarifliğin iri bir hali yürekten kopan hislerin

anlaması mümkünatsız bir vaziyet yazım gibi.

yüreği olan bir varlık değilim oysa ki;

hayatı öyle görmek nasip olmadı,

anlamayı beceremedim hisselerimi;

ne olur demek, affet demek, sana haykırmak

ırmağın akan suyunu nasıl durdurur mu şimdi?

manalı arzunun çabası olacaksın yüreğimde.