Kıbrıs Harekâtı'nın yıl dönümünde kutlamalar yapmak, anmak ve gururlanmak isterdim. Lâkin siyasi iktidarın basiretsiz, gündelikçi anlayışıyla karşı karşıya kalınca bunları yaşayamıyoruz.
Bu söylemlerim tarihimizden, mücadelemizden gurur duymadığım mânasına gelmesin. Zira Türk tarihi öyle bir şey ki; yaptığı pratikleri, her ne olursa olsun etik ve ahlaki düzeyden koparmadan yapmaya çalışmıştır. Zorbalardan, emperyalistlerden, canilerden olmamak için gerekirse ölümü göze alıp mücadele etmiştir. Bu, Kıbrıs'ta Rumların yaptığı katliamlara karşı da, Anadolu'da Ermeni çetelerine karşı da, Güneydoğu'da bölücü örgütün Hendek girişimine karşı da böyleydi. O sebeple uluslararası kamuoyunda egemen devletlerin dahi direnemeyip suçlu kılındığı davalara karşı, yetersiz mücadeleye rağmen dik duracak kudreti kendinde bulmuştur.
Kıbrıs meselesine gelince; bugün siyasi iktidar Ermeni ve Bölücü Terör Örgütü meselelerinde olduğu gibi emperyalist odakların gözüne girmek için yeterli mücadeleyi vermemiş, onların ekmeğine yağ sürmüştür. Kıbrıs'ta Türklerin karşısına Rumların ve onların destekçisi olan emperyalist güçlerin Annan Planı'yla çıkılmış; iktidar ise bu süreçten ancak kendi iradesi dışındaki gelişmelerle çekilmek zorunda kalmıştır. Bu süreç içerisinde yapılanlar, Türkiye'nin diğer tüm davalarına verilen zararlar gibi Kıbrıs davasına da zarar vermiştir. Şimdi ise Kıbrısçılık oynayan, "Mavi Vatan" diyen siyasi iktidar, Fransa'ya karşı yeterli sesi çıkaramayıp suskunlaşmaktadır. 2002 yılından beri Ege Denizi'nde Yunanistan'a peşkeş çekilen adalar sebebiyle Mavi Vatan'da ve onun bağrında yer alan Kıbrıs Türklerinin mücadelesindeki egemenlik hakları fazlasıyla yitirilmiştir. Eğer siyasi iktidar bunlara gerçekten değer veriyor olsaydı Yunanistan, Ege Denizi'nde ve Doğu Akdeniz'de bu denli diplomatik dayanaklara ve avantajlara sahip olamazdı. Eğer iktidar dün "Annancı" olmasaydı, bugün Kıbrıs'a yerleşen Fransa'yı değil; Kıbrıs'ın uluslararası siyasetteki, BM'deki yerini ve resmi olarak tanınma durumunu tartışıyor olurduk.
O sebeple tarihimle gurur duyuyorum; lâkin tarihin bugün bana armağan ettiklerini emperyalistlere peşkeş çeken siyasi iktidardan utanç duyuyorum.
Ermeni Çeteleri ve Doğu Anadolu Olayları:
Karpat, Kemal H. (2001). Ottoman Population, 1830-1914: Demographic and Social Characteristics. University of Wisconsin Press.
Veysel, U. (2008). Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Doğu Anadolu'da Ermeni İsyanları ve Mezalimi. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi.
Kıbrıs Rum Katliamları ve 1974 Barış Harekâtı:
Oberling, Pierre (1982). The Road to Bellapais: The Turkish Cypriot Exodus to Northern Cyprus. Social Science Monographs.
BM Güvenlik Konseyi Raporları (1963-1974 dönemi UNFICYP raporları - Kanlı Noel ve EOKA-B faaliyetleri üzerine).
Güneydoğu'da Hendek/Barikat Operasyonları (2015-2016):
T.C. İçişleri Bakanlığı (2017). PKK/KCK Terör Örgütünün Şehir Meclisleri ve Barikat/Hendek Stratejisi. Ankara.
Annan Planı (2004) Süreci ve Diplomatik Yansımaları:
Sozen, A., & Ozersay, K. (2007). The Annan Plan for Cyprus: A Missed Opportunity for Peace? International Journal on World Peace, 24(1), 11-35.
Hasgüler, Mehmet (2007). Kıbrıs'ta Demokrasi Bunalımı ve Annan Planı Süreci. Yeniden Anadolu ve Rumeli Yayınları.
Ege Denizi'nde Ada/Kayalıkların Statüsü Tartışmaları:
Kurumahmut, Ali (2004). Ege'de Gri Bölgeler: Egemenliği Tartışmalı Adalar. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Başeren, Sertaç Hami (2010). Ege Sorunları. Türk Deniz Araştırmaları Vakfı (TÜDAV).
Fransa'nın Doğu Akdeniz / Kıbrıs Askeri Varlığı ve Savunma Anlaşmaları:
T.C. Dışişleri Bakanlığı Açıklamaları (2020). Fransa ile Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) Arasındaki Savunma İşbirliği Anlaşmasının Yürürlüğe Girmesi Hakkında Basın Açıklaması.
Litsas, I. W., & Tziampiris, A. (Eds.). (2019). The New Eastern Mediterranean: Theory, Politics and States in Transition. Springer. (Fransa, Yunanistan ve GKRY arasındaki eksen üzerine).
Yorumlar
Yorum Gönder